Szkoła na zakręcie

napisała Ewa Radanowicz

Opracowałam model szkoły, w której praca w pracowniach tematycznych zorganizowana jest tak, żeby uczniowie i nauczyciele, realizując odgórnie określoną podstawę programową, pracowali też nad własnym rozwojem.

Za każdym razem, kiedy szykowaliśmy się do kolejnej „edukacyjnej okazji” dużo rozmawialiśmy o tym w jakim działaniu będziemy czuli się najlepiej i jakie treści możemy dzięki temu opowiedzieć. Jednak najbardziej zależało nam i zależy, żeby to co robimy można było doświadczyć, przeżyć. Poczuć to co się robi i nie bać się niestandardowego myślenia. Sami siebie przekonywaliśmy, że to nie jest głupie, że to co wymyślamy jest skuteczne i na pewno się sprawdzi! Czytaj dalej

Postaw kropkę.

Premiera i kropka.

13 września będzie miała miejsce premiera niezwykłej książeczki. Tego dnia czytelnicy dostaną do rąk polską wersję książki Petera Reynoldsa pt.”Kropka”.

Dla mnie to dzień szczególny, ponieważ nigdy mi się nie śniło, że to się wydarzy. A marzyć lubię, a jeszcze bardziej lubię marzenia realizować. Więc być może to marzenie o polskiej wersji książki zostało kiedyś przeze mnie wypowiedziane głośno, nie pamiętam tego momentu. Zdarzyło mi się kilka razy, że spełniały się te, którymi z kimś się podzieliłam. Pozostaje mi wierzyć, że tak było i tym razem. Na szczęście. Czytaj dalej

Ozoboty – skrzaty z edukacyjną mocą wspierają dzieci z dysleksją

Czy robot może zastąpić nauczyciela? Czy może zastąpić logopedę? Terapeutę? Czy  jesteśmy niezastąpieni, czy tylko chcemy w to wierzyć?  Oczywiście zależy to tylko od nas. Nic jednak nie szkodzi, żebyśmy pozwolili sobie pomóc w pracy.

Czytaj dalej

TIK w terapii dzieci ze spektrum autyzmu

infografika(1)Trudno jednoznacznie zdefiniować czym właściwie jest autyzm. Istnieje wiele definicji, które odnoszą się do tych samych dysfunkcji i symptomów w nieco inny sposób.
W 1943 roku psychiatra Leo Kanner jako pierwszy opisał autyzm.  Określił wtedy dzieci z autyzmem jako te, które nie są w stanie mówić i komunikować się z innymi osobami. Nie rozumieją mowy innych, nie potrafią naśladować.
Osoby z autyzmem przebywają w swoim świecie, paradoksalnie  cały czas funkcjonując wśród ludzi. Wspomnieć należy, że dzieci te nie posiadają intencji komunikacyjnych a ich system motywacyjny właściwie nie funkcjonuje.

Nie możemy zapomnieć, że autyzm dotyka zarówno dzieci nisko jak i bardzo wysoko funkcjonujące. O zespole Aspergera natomiast mówimy w odniesieniu do osób, które  pozostają w normie intelektualnej, mówią płynnie, chociaż ze specyficzną melodią w głosie i nie są społecznie wyobcowane.
Ich zachowania społeczne natomiast można określić jako dziwne, niezrozumiałe lub znacznie różniące się od przeciętnych osób. Wszystkich zachowań społecznych i właściwych relacji musimy takie osoby uczyć często przez całe życie, gdyż nie są one dla nich tak oczywiste.
 Do tej kategorii zalicza się ludzi o bardzo różnym poziomie inteligencji. Niektóre osoby z ZA mają naprawdę duże możliwości intelektualne i często osiągają sukcesy w świecie nauki.
Czytaj dalej

Skrzynia biegów konia albo o tym, czy po ekranie pełzają śmiercionośne elektrony

autor: Lechosław Hojnacki

monitor-1054708_960_720
fot. pixabay.com

„Czy wiedziałeś, że częstotliwość odświeżania monitora 120 kHz oznacza, że wiązka odświeżania przebiega przez ekran 120 000 razy na sekundę? W uproszczeniu oznacza to, że w ciągu sekundy nasz mózg otrzymuje tyle impulsów. Jest to niezauważalne dla oka, ale czy na pewno dla naszego mózgu?”

Tak się zaczyna tekst, który został niedawno opublikowany na pewnej witrynie internetowej i od szeregu dni “żyje własnym życiem”: jest linkowany, podawany z rąk do rąk w kolejnych stronach, forach i grupach dyskusyjnych. Tekst “podają dalej” ludzie zapewne realnie zatroskani o zdrowie swoich wychowanków. Dzielą się obawą, ostrzegają innych. “Czy wiedziałeś?!”

Czytaj dalej

Mów ładnie, bo dziecko nie słyszy

18a„Z koleżankami często nie mam tematów do rozmów. Gdy dołączam do nich, pytam o coś i one odpowiadają na moje pytania, a później nadal rozmawiają ze sobą. Już nie mam o czym mówić i niestety muszę gdzieś sobie iść, albo wrócić do ławki. Bardzo chciałabym, żeby te koleżanki zaprosiły mnie do rozmów, jednak tego nie robią.”*

Joanna jest śliczną, zdolną uczennicą szkoły podstawowej. Uczy się w klasie integracyjnej. Nie słyszy tak dobrze, jak koleżanki. Jej rodzice są osobami niesłyszącymi, porozumiewającymi się językiem migowym. Joasia miała klika miesięcy, gdy migała. Mowy uczyła się od sąsiadki, którą codziennie odwiedzała z mamą, później od logopedy. Wspomina dzisiaj: Dzięki temu umiem mówić, inaczej stałabym się niemową, bo jak miałam się uczyć mówić, skoro moi rodzice tego nie potrafią i nawet dziadkowie również… Czytaj dalej

Otworzyć oczy rodziców

Przestrzeń edukacyjna szkoły powinna się rozciągać także poza nią i dawać możliwość korzystania z zasobów edukacyjnych także w domach, na przykład dzięki tabletom. Dobrym pomysłem może być przeszkolenie rodziców z mobilnych technologii, aby stali się sprzymierzeńcem nauczyciela w edukacji dzieci. Jak przekonać rodziców, że tablet to nie tylko gadżet?

Czytaj dalej

BHP mózgu

rys. 2 BHP mózgu

Każdy przedmiot ma instrukcję obsługi (raz na butach, które kupiłam była instrukcja jak w nich poruszać się na schodach ruchomych, serio 😉 ).

Jedną z najbardziej pożądanych (jak dla mnie) instrukcji byłaby INSTRUKCJA obsługi MÓZGU, ale wiadomo, nie dają takiej w szpitalu przy urodzeniu 😉

Dobrą drogą do stworzenia takiej OSOBISTEJ instrukcji obsługi mózgu jest (1) obserwacja siebie, skuteczności w uczeniu się, (2) czytanie dobrych książek o mózgu w działaniu oraz (3) czerpanie z doświadczenia innych. I na tej podstawie narysowałam taką osobista INSTRUKCJĘ, którą nazwałam BHP mózgu.
(Skrót BHP oznacza Bezpieczeństwo i Higiena Pracy 😉 ) Czytaj dalej

PicPac, czyli e-poruszenie

Animacja p3oklatkowa to technika realizacji krótkich filmików, które tworzy się łącząc zdjęcia tak, aby zazwyczaj nieruchome obiekty dawały wrażenie samodzielnego poruszania się.
Najczęściej filmy animowane są przeznaczone dla najmłodszych lub do reklam i każdy z nas niewątpliwie pamięta z dzieciństwa swoje ulubione kreskówki.
Kiedyś stworzenie animacji poklatkowej wymagało studia nagrań, dzisiaj dzieciaki tabletem tworzą swoje dzieła w kilka minu
t. 
Moją siostrzenicę Igę animacja poklatkowa fascynuje od wczesnego dzieciństwa. Jej pierwsze filmiki powstawały, gdy miała 6 lat i przedstawiały króciutkie przygody ukochanych zabawek zwanych PetShopami. Czytaj dalej

Tablet w pracy z dziećmi w młodszym wieku szkolnym – nowe zastosowanie

źródło: pixabay.com

Chciałam się dzisiaj podzielić z Wami jeszcze jedną refleksją związaną z tabletem właśnie. Z tabletem i dziećmi w młodszym wieku szkolnym, a właściwie ich rodzicami i kontaktem z nimi. 
Niedawno miałam okazję pojechać z moją klasą (drugą szkoły podstawowej) na Białą Szkołę. Przez 7 dni byliśmy w górach, 400 kilometrów od domu. Czytaj dalej

Edugracja.pl: po co nam kolejna strona o grach?

edulogo2Z grami mam kontakt od dziecka, grałem z dziadkami w Okręty i karciany Wyścig Pokoju, rodzice podrzucali nam gry firmowane przez Świat Młodych, nałogowo kupowałem magazyny dotyczące gier fabularnych, na lekcjach mazałem plansze na ostatnich stronach zeszytów. Gry cały czas we mnie siedzą.

Kiedy zacząłem pracować w szkole, zauważyłem, że dzieciaki nie mają wyuczonych umiejętności które nam były niezbędne do funkcjonowania na osiedlowym podwórku: podkręcone pstryknięcie kapsla czy szybkie tasowanie kart to dla nich prawie prestidigitatorskie sztuczki rodem z przedstawienia cyrkowego.
Zorganizowałem zajęcia dodatkowe dla chętnych, przejmując biblioteczkę gier planszowych ze szkolnej świetlicy -obraz nędzy i rozpaczy: zdekompletowane gry, podarte karty, pionki z różnych zestawów. Czytaj dalej