Gry komputerowe – zalety i wady

Dobiegł końca cykl szkoleń dotyczących problemowego używania gier cyfrowych przez młodzież. Organizatorzy akcji GRANIE NA EKRANIE- Fundacja LOTTO im. Haliny Konopackiej oraz partner merytoryczny – FUNDACJA DBAM O MÓJ Z@SIĘG – zadbali kompleksowo o wszystkie grupy osób, przekazując wiedzę zarówno uczniom, jak i nauczycielom i rodzicom. Podczas onlinowych spotkań prowadzący poruszyli temat nadużywania gier, ale i ukazali pozytywy, mówiąc o odpowiedzialnym z nich korzystaniu. „Potrzebna jest edukacja oparta na realnej wiedzy o zachowaniach growych dzieci i młodzieży w Polsce” – mówił podczas szkolenia dr Maciej Dębski z  FUNDACJI DBAM O MÓJ Z@SIĘG. Tę realną wiedzę stanowiły kryteria diagnostyczne zaburzenia grania w gry cyfrowe: Czytaj dalej

Gry edukacyjne w nauczaniu hybrydowym

Wyobraź sobie taką sytuację: trwa lekcja, jesteś w klasie duchem i ciałem lub siedzisz przed komputerem i prowadzisz lekcję on-line, prosisz uczniów o otworzenie podręczników na stronie 64, zadajesz im pytanie i prosisz o szybkie wyszukanie odpowiedzi i zapisanie jej w zeszycie. Spoglądasz na miny uczniów i… co widzisz… widzisz radość i entuzjazm swoich uczniów? No właśnie…

Czytaj dalej

Środowisko ucznia

Zdjęcie autorstwa Julia M Cameron z PexelsEdukacja, ponad wszystko, powinna być zorientowana na ucznia. Bez względu na to, czy w modelu klasycznym, całkowicie zdalnym, czy hybrydowym, środowisko, w jakim uczeń ma pracować, powinno spełniać szereg kryteriów, aby w jak największym stopniu ułatwić mu zdobywanie wiedzy i rozwijanie umiejętności.
Czytaj dalej

Kreator Zielonych Zmian

Właśnie trwa ogólnopolski projekt edukacyjny Kreator Zielonych Zmian. Jest on skierowany do nauczycieli pracujących na każdym etapie edukacyjnym i dotyczy rozwiązań opartych na przyrodzie. Projekt uzyskał patronat honorowy instytucji związanych z ekologią: Polskiego Klubu Ekologicznego, Fundacji Sendzimira oraz innych instytucji (Marszałek Województwa Lubuskiego Elżbiety Anny Polak, Oficyny MM Wydawnictwa Prawniczego, Miesięcznika Dyrektora Szkoła, Magazynu Nauczyciela Sygnał, grupy Superbelfrzy RP oraz grupy Digitalni i kreatywni – nauczyciele z pasją). Organizatorami są Dla nauczycieli oraz Ster Edukacyjny. Projekt pozwala uczniom nie tylko zdobyć wiedzę, ale także rozwinąć kompetencje miękkie. Na czym polega?

Czytaj dalej

Relacje nauczyciel-uczeń

Zdjęcie autorstwa Kampus Production z PexelsCzłowiek od zawsze żyje we wspólnocie. Jak powiedział Arystoteles, człowiek to zoon politikon – istota społeczna. Nikt nas nie może prawidłowo funkcjonować bez nawiązywania, rozwijania i podtrzymywania stosunków międzyludzkich. Związane jest to z najbardziej utrwaloną i niezbędną potrzebą ludzką funkcjonowania wśród innych osób. Człowiek jako zwierzę stadne potrzebuje bliskości, ciepła i fizycznego kontaktu z innymi ludźmi. Ponadto porozumiewanie się jest konieczne do realizacji wielu potrzeb w tym: fizjologicznych, bezpieczeństwa, tożsamości, samorealizacji.

Czytaj dalej

JAK UCZYĆ MATEMATYKI DZIECI ZE SPE?

Matematyka nie była i  chyba nie jest lubianym przedmiotem w szkole. Warto, abyśmy uświadomili sobie, że głównym celem nauczania matematyki jest nie tylko przekazanie pewnych treści merytorycznych wymienionych w programie nauczania, lecz również formułowanie pożądanej postawy intelektualnej ucznia, w szczególności pobudzanie aktywności umysłowej, chęci samodzielnego pokonywania trudności, kształcenie umiejętności logicznego i krytycznego myślenia, abstrahowania i matematycznego analizowania zjawisk. Czytaj dalej

Qńferencje SBRP

Jaki jest qń – każdy widzi: po prostu zwierzę na dwie litery. Jeśli ma 6 nóg i śpiewa – niechybnie jest to Maryla Rodowicz na quniu. Ze znanych quni najznamienitszy jest wódz Dakotów Oglala Szalony Qń, którego pomnik zaczął wykuwać w górze Thunderhead w stanie Dakota Południowa (USA) szalony Polak (a jakże!) – Korczak Ziółkowski.

Od prawej: Agnieszka Ogiegło, Monika Czerkas i Jacek Ścibor (zdziwiony odkryciem) – Superbelfrzy konektywiści w CNK na „Pokazać-Przekazać” (2017).


Stąd już blisko do „czarnego qunia”, na którego jak wiadomo nikt nie stawia, a on z zaskoku bierze wszystko rozbijając bank. Teraz używając języka naszego kolegi ze szkolnej ławy Wilka Szekspira przemianujmy zwierzę na modnie i światowo brzmiące Black Qń. Umiejętnie i w typowo polskim stylu połączmy to teraz zgrabnie z edukacją i już mamy Black Qń Edukacji, a w skrócie (bo wszystko dziś musi być krótkie jak sms) – Edu Black Qń. TADAAAAAM! To MY! Całe stado mustangów! 😀 

Z tego luźnego rozumowania, którego tok pamiętam z jakiejś szybkiej rozgrzewki superbelferskich mózgów w czasach prehistorycznych dla dzisiejszej młodzieży, czyli sprzed 10 lat, wykluły się dwa bardzo istotne dla społeczności pojęcia, z których jedno jest tytułem tego jubileuszowego wpisu, a drugie to qńwent – ale o tym kiedy indziej.

Pierwszą qńferencję zorganizowała nam w warszawskim „Staszicu” Ewa Krawczyk 8 marca 2013r. Było to ważne, bo pierwsze wydarzenie w łańcuszku publicznych wystąpień grupy, a poza tym Międzynarodowy Dzień Kobiet. W „Staszicu” m.in. Szymon Konkol pokazywał pierwszy polski e-podręcznik, który sam napisał, a z którego jego uczniowie korzystali na tabletach! Wtedy nieprawdopodobne ŁAŁ! I do dziś jest! Autorskie dzieło jednego nauczyciela zawodu – sami zobaczcie w co się rozrosło: http://www.mamz.pl/almanach/. Drugi e-podręcznik oparty o moodle zrobiło później małżeństwo państwa Żmij – tym razem nie z kształcenia zawodowego, ale języka polskiego – sami zobaczcie: https://język-polski.pl. Oba e-podręczniki znacznie wyprzedzały wielomilionowe projekty MEN i były zrodzone z pasji! Co więcej – oba były używane przez uczniów na bieżąco!

Jedyna sejmowa qńferencja odbyła się 23 maja 2013 (potem edu-masonerii nikt nie zapraszał do Sejmu…). Znów Ewa stworzyła warunki, by członkowie grupy przedstawili w Sejmie RP, na posiedzeniu Podkomisji Stałej ds. Jakości Kształcenia i Wychowania oraz Podkomisji Stałej ds. Młodzieży swoje pomysły na e-edukację. Przedstawiliśmy, a jakże! Kibicowała nam ówczesna pani poseł Joanna Fabisiak, która to posiedzenie zorganizowała. Było oficjalnie. Obszerna i historyczna już relacja z tego wydarzenia wraz z zapisem wideo z posiedzenia znajduje się TU. Polecam szczególnie ostatni akapit…

W czerwcu 2013 roku organizacją pierwszej qńferencji z planowanego chyba cyklu zajął się Marcin Polak, członek naszej społeczności, twórca i redaktor naczelny portalu edukacyjnego edunews.pl, związany z Fundacją Think! Nazwaliśmy ją Inspir@cje – i z taką nazwą (w zasadzie już marką!) przetrwała do dziś, czyli cykl wypalił. I to jak! Mamy wpływ na dobór prelegentów i tematów wystąpień – promujemy więc członków grupy, praktyków z krwi i kości, a jakość samego wydarzenia okazała się strzałem w dychę – tego chciała edu-Ludzkość! Qńferencja ta zawsze była i do dziś pozostała dla nas świętem po zakończeniu roku szkolnego – odbywa się bowiem tuż po ostatnim dzwonku. Przybywają na nią wyłącznie edu-pasjonaci, bo żaden normalny człowiek nie pracuje, gdy mógłby już mieć wolne. Co ciekawe – przybywają tłumnie i w każdej edycji 100% miejsc było rozciągane do niemożliwości. Rekrutacja osiąga ciągle tempo sprzedaży lodów „Ekipa” – w zasadzie nie wiadomo, kiedy bywa… 
Jeśli ktoś chciałby prześledzić wszystkie edycje Inspir@cji do 2020 roku (w tym nas nie będzie ze wzgl. na niepewność w koronawirusowym szale) to proszę bardzo: do poczytania – https://tiny.pl/rvscd i do pooglądania – https://tiny.pl/rv65f

W 2015 roku okazało się, że powstała właśnie grupa Superbelfrzy Mini wyodrębniona z Superbelfrów przez Annę Grzegory, ma tak nieprzebrane ilości rozwiązań pomysłów i ekscytujących działań dotyczących kształcenia wczesnoszkolnego, że spokojnie –  tak jak oddzielną grupę – napełni i nimi własną konferencję Inspir@cje Wczesnoszkolne. Erupcja energii nastąpiła w lutym. No i trwa do dziś – gdyby nie ta pandemia… Cykl obu qńferencji Inspir@cje to dziś 24 superbelferskie wydarzenia na niespotykaną edukacyjnie skalę. Tego się trzymamy i obiecujemy „wincyj”!

Z racji rozpoczęcia w 2013r. wydawania przez Presscom dwumiesięcznika „IT w edukacji”, którego zostałem rednaczem, zorganizowaliśmy cykl konferencji promujących pismo i technologię w nauczaniu. W zasadzie również qńferencji, bo we wszystkich wojewódzkich edycjach tłumnie uczestniczyli Superbelfrzy. Qńferencje „ITwE” trwały przez cały 2014 i 2015 rok – było tego trochę! – i przerodziły się w coroczny cykliczny Ogólnopolski Zlot Innowacyjnych Nauczycieli i Dyrektorów (https://zlot.tikwedukacji.pl), na którym zawsze można spotkać członków SBRP. Pismu, które z kwartalnika przerodziło się w półrocznik zmieniając nazwę na swojskie „TIK w edukacji” szefuje superbelferka Karolina Szulc.

Największym i najambitniejszym projektem grupy opartym na pospolitym ruszeniu społeczności, pracy wolontariackiej, educhceniu, pasji oraz chęci dzielenia się wiedzą i umiejętnościami, a dodatkowo całkowicie bezpłatnym (bo w sieci!), była absolutnie innowacyjna i niespotykana w polskiej edukacji całodniowa qńferencja EduMOC Online. Wymyśliły i poprowadziły ją czterokrotnie (2016-2019) Agnieszka Bilska i Marta Florkiewicz-Borkowska przy wsparciu merytorycznym i technicznym grup Superbelfrzy RP i Superbelfrzy Mini. To były MEGA WYDARZENIA w codzienności naszej społeczności! Napisać KAMIENIE MILOWE to nic nie napisać! Qńferencja od nauczycieli dla nauczycieli – i to sieciowa, co było bardzo nieoczywiste w 2016 roku kipiała energią i niewymuszonym profesjonalizmem prowadzących. Przewrotu w edu-świecie podobnego co my (z różnicą skali i przymusu offkors!) dokonał dopiero COVID-19, bo nagle wszyscy zaczęli używać komunikatorów on-line transmitując dźwięk i obraz w czasie rzeczywistym. Jeżeli chcecie jeszcze raz obejrzeć qńferencję i poczuć EduMOC – zapraszamy na nasz kanał YouTube

W zasadzie powinienem wymienić jeszcze jeden cykl aspirujący do roli miniqńferencji w stylu EduMOCy – Superbelfrzy Nocą. Webinaria edukacyjne – to nie nasz pomysł oczywiście (tak jak smartfon nie jest pomysłem Apple), ale wykonanie i to w serii ponad 50 spotkań – a i owszem! Mnóstwo ludzi, mnóstwo tematów i mnóstwo pracy duetu BiFlo. Oczywiście też do przepatrzenia na YT.

I jeszcze jedna konferencja, tym razem w „Pokazać-Przekazać” w Centrum Nauki Kopernik w 2017r., na której jako qńcepcja edukacyjna idealnie wpasowaliśmy się w młodą (2005!) teorię – konektywizm! Okazało się, że jako społeczność sieciowa Superbelfrzy RP ucząca się od siebie, której cała wiedza rozproszona po wszystkich członkach grupy w każdej chwili może być użyta poprzez błyskawiczne wykorzystanie Sieci jesteśmy modelowym przykładem społeczności konektywistów. Wielokrotnie doświadczaliśmy tego uczucia błyskawicznego połączenia i czerpania wiedzy, ale żeby to było opisane naukowo… No, no. Polecam na stronie Konferencji znaleźć piękny graf połączeń sieciowych jej członków i dla rozrywki znaleźć tam Superbelfrów, choć łatwiej będzie edunews.pl i… Agnieszkę Bilską, a na naszym blogu poczytać bezpośrednią relację z tego wydarzenia.

Tymczasem… wesołych świąt. 🙂

Jacek Ścibor – nauczyciel informatyki w Szkole Podstawowej w Chrząstawie Wielkiej k. Wrocławia, popularyzator zastosowania nowoczesnych technologii w nauczaniu, założyciel i administrator społeczności sieciowej Superbelfrzy RP, wyróżniony tytułem „Przyjaciel Szkoły 2018” przez Kapitułę konkursu Nauczyciel Roku GN, wyróżniony umieszczeniem na „Liście 100” Szerokiego Porozumienia na Rzecz Umiejętności Cyfrowych w 2017r., red naczelny „IT w edukacji” (2013-2016), autor artykułów na łamach blogów, czasopism i portali edukacyjnych (edunews.plsuperbelfrzy.edu.pl, Meritum, IT w edukacji), prelegent i współorganizator merytoryczny konferencji edukacyjnych, m.in. EduMoc Online, Inspir@cje, Inspir@cje Wczesnoszkolne. Wieloletni pracownik Zakładu Dydaktyki Ogólnej Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku.

10 urodziny Grupy Superbelfrzy

Szanowni Państwo, 15 maja 2011 roku powstała grupa Superbelfrzy RP,  zatem lada chwila otwieramy szampana, obchodzimy bowiem 10 urodziny! Świętujcie razem z nami! Będzie nam bardzo miło gościć w Waszych domach już w najbliższą sobotę. Wiele osób należało do tej społeczności, a wiele nadal jest jej członkami. Nie zapominamy także o naszej Koleżance Wiesi Kopf: Wiesiu, na zawsze pozostaniesz w naszych sercach i najmilszych wspomnieniach!

Z okazji okrągłych urodzin jako członkowie Superbelfrów chcielibyśmy Państwu powiedzieć czym dla nas jest ta konektywistyczna społeczność. Miłego oglądania!

Dziękujemy Wam za wszelkie słowa wsparcia, dowody sympatii, spotkania online oraz na konferencjach. Inspirujmy się nawzajem! Mamy nadzieję, że do szybkiego zobaczenia bez udziału monitorów.

Co to znaczy dobra szkoła? Relacja z kongresu „Zmiana Edukacji”

Starajmy się być dobrymi dorosłymi – mówił Jarosław Szulski podczas Kongresu „Zmiana edukacji”, który w formule online odbył się w dniach 15-16 kwietnia. Goście i prelegenci podejmowali ważne tematy edukacyjne. Uczestnicy mogli spotkać się m.i.n z Justyną Suchecką, Przemkiem Staroniem, Krzysztofem Sarzałą, „Babką od Histy”, Anną Szulc i innymi zmieniaczami edukacji. Gospodarzami wydarzenia byli: Program Explory, Wrocławski Park Technologiczny oraz Fundacja Pro Mathematica.

“Zmiana edukacji” to nowa inicjatywa Fundacji Zaawansownych Technologii, która jest kontynuacją i rozwinięciem wydarzeń edukacyjnych realizowanych w ramach Programu Explory. W wydarzeniu wzięło udział prawie 2000 uczestników oraz 20 prelegentów i gości – osobistości ze świata edukacji. 

Wokół naszych działań skupiła się społeczność zainteresowana zmianami w edukacji. Aby mocniej zaakcentować nasze zaangażowanie w działania na rzecz zmian w szkole stworzyliśmy w Explory nową przestrzeń. Jej celem jest pomoc w codziennej szkolnej pracy oraz inspirowanie do zmian, poprzez prezentację najciekawszych światowych i polskich przykładów — mówi Joanna Gogolińska, Dyrektor Fundacji Zaawansowanych Technologii.  

„Zmiana edukacji” to kongresy i podcasty z osobami edukującymi się po swojemu. W formule human stories, usłyszeć można historie, których doświadczyli otwarci na zmianę i odważni nauczyciele oraz uczniowie. Podczas pierwszej edycji kongresu goście wydarzenia rozmawiali o tym, jak nauczyciele, rodzice i uczniowie walczą o szkołę. Starali się odpowiedzieć m.in. na pytania: Czy realna zmiana w polskim systemie edukacji jest możliwa? Co to znaczy „dobra szkoła”, „dobry nauczyciel”? Przedstawili inicjatywy oddolne, źródła swojej motywacji, cele i plany. W bloku webinarów pojawiły się praktyczne wskazówki dedykowane nauczycielom konkretnych przedmiotów: matematyki, biologii i języka polskiego. 

Za nami dwa dni rozmów o nowoczesnej edukacji i szkole w trakcie Kongresu „Zmiana Edukacji”. W imieniu Wrocławskiego Parku Technologicznego i Fundacji Pro Mathematica dziękujemy wszystkim prelegentom, za niezwykle ciekawe wystąpienia, które pokazały, że łączy nas wspólny cel – zapewnienie uczniom polskich szkół edukacji, która nie tylko poszerza ich horyzonty, ale też umie dostosować się do ogromnego tempa zmian, jakie występują w otaczającym nas świecie — podsumowuje Agnieszka Pałys, Prezes Fundacji Pro Mathematica.

Wybrane webinaria będą dostępne na kanale Youtube „Zmiana edukacji”

Organizatorzy zachęcają też do odsłuchania podcastów „Uczę (się) inaczej”:

ODCINEK 1 – „Napradę lubiłem być nauczycielem”, rozmowa z Jarosławem Szulskim

ODCINEK 2 – „Liceum w dwa lata z dala od szkoły”, rozmowa z Polą Żółtańską

Partnerami wydarzenia byli Wrocławski Park Technologiczny, Fundacja Pro Mathematica i Prezydent Wrocławia.

Superbelfrzy RP objęli patronatem medialnym to wydarzenie edukacyjne.

Edu-kałuża

„Ni wyżyna, ni nizina,
Ni krzywizna, ni równina –
Taka gmina.”

Mój pięciolatek (dziś 13 latek) przy NASZEJ kałuży – dziś znaaaaacznie okazalszej i bez tych niepotrzebnych wysp. Europa, Polska, II dekada XXI wieku, Gmina Czernica, ul. Jodłowa.

Zawsze, gdy wracam samochodem do domu i wjeżdżam w gigantyczną 120 metrową kałużę, której istnienie na mojej Jodłowej powoli staje się wielkością fizyczną definiowaną jako constans, myślę o Wielkim Murze i budujących go z mozołem pracowitych Chińczykach, jednocześnie śpiewając „gminną” piosenkę Jeremiego Przybory z muzyką Jerzego Wasowskiego z kabaretu „Dudek”. Nic panie na taką kałużę w takiej gminie nie poradzisz, jednak…

…jednak gdybym raz w tygodniu wkopywał JEDEN krawężnik (pomijam wszystkie plany, gazociągi, wodociągi, kanalizacje, instalacje elektryczne i telefoniczne, burzówkę, etc.), to mnożąc ilość tygodni w roku (52,17) przez ilość zamieszkałych tu lat (16) otrzymałbym 834 krawężniki, co przy średniej długości krawężnika 100 cm daje 834 m obrzeża drogi. Dzielę to przez dwa i już w połowie kałuży wiem, że gdybym był leniwym Chińczykiem zbudowałbym przez te lata 417 m dwustronnie okrawężnikowanej jezdni bezkałużowej, czyli o 117 m więcej niż ma moja ulica. Znaczy miałbym nadmiar, którym – jak CO2 – mógłbym handlować z sąsiadami? 

Te rozważania zawsze prowadzą mnie do efektu skali wykonanej pracy rozciągniętej w czasie, a to z kolei meandruje do Jacka Kawałka, który od lat drukuje w 3D z uczniami kołobrzeską Starówkę, tzn. na początku miał być Ratusz, ale po latach wyszła Starówka – teraz to już chyba pół Kołobrzegu w 3D wydrukował. Widziałem początki (pierwsze wydruki) w jego szkole w Kołobrzegu i widziałem efekt skali 3 lata temu na konferencji „Lepsza Edukacja” we Wrześni u Darka Andrzejewskiego. Efekt ŁAŁ (ang.: wow) mnie zafascynował. A do dziś to pewnie mega…

I wtedy pojawia się hasło SUPERBELFRZY. Jako ludzie, jako wspomnienia, jako awatary, narzędzia, miejsca, działania, ale przede wszystkim jako uczucia. Uczucia podziwu, zaskoczenia, euforii albo „zwykłej” radości czy bezbrzeżnego smutku po stratach. Uczucia dumy, wzruszenia, wagi decyzji, odpowiedzialności. Setki godzin rozmów, tysiące zdjęć, dziesiątki przepracowanych projektów i myśli, napisanych artykułów, merytorycznych rad i podpowiedzi, miliony inspiracji i doświadczeń. Działania nas wszystkich to trochę tak, jakbym te krawężniki kładł nie sam, ale w grupie 150 ludzi. Codziennie 150 krawężników – tylko od nas. A każdy z nas ma swoich znajomych, swoje grupy, swoje szkolenia, które swoje krawężniki dokładają. W jednej, edukacyjnej drodze. W całej Polsce. I to kompletnie bez świadomości, że kiedyś ten efekt „łał” wylezie z całą mocą, gdy komuś się zechce zebrać to wszystko do kupy w jednym miejscu. Z jakiejś okazji. 

No i stało się. Dziecięciolecie jako okazja. Grupa powstała w 2011 roku, a społeczność pewnie od jakiegoś 2012 zaczęła układać krawężniki. W 2013 już było nas widać – na konferencji w XIV LO im. Stanisława Staszica w Warszawie w Sejmie RP (o! Też w Warszawie…) i we wszystkich inicjatywach dotyczących szkolnego, a raczej edukacyjnego TiK. Jak każda nowoczesna społeczność obrandowaliśmy się, nazwaliśmy, stworzyliśmy własne kanały komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej i… no właśnie: zapragnęliśmy się spotykać w realnym świecie! Dlatego powstały Qńwenty tylko dla nas i Inspir@cje, blog, fanpejdż, mail i cała reszta dla edu-ludzkości. Do dziś większość publikacji w „TiK w edukacji” (dawniej „IT w edukacji”) piszą Superbelfrzy. Wielu z członków społeczności jest Nauczycielami Roku w plebiscycie Głosu Nauczycielskiego i zdobywcami innych nagród z nominacjami do Teachers Prize włącznie. No i całkowicie i absolubie awangardowa w edukacji była EduMoc Online – taka konfernecyjnie prorocza wizja edukacji zdalnej dla nauczycieli. Można zawsze popaczać na jutubie SBRP. Nieźle w 10 lat, a to tylko wierzchołek góry dobra… 

Efekt WOW (czyt.: łał) właśnie kumuluje się we wspomnieniach członków grupy, którzy z okazji okrągłej rocznicy dokonali fejsbukowej erupcji zdjęć, wspomnień i wpisów ze wszystkich lat okraszanych bogato serduszkami. Oczywiście erupcji wewnątrzgrupowej. Powiem Wam – jest tego trochę, a że dopiero się towarzystwo rozkręca – będzie więcej. Mnóstwo dobrego uczyniła również ta część społeczności, która poszła własnymi edu-ścieżkami – och, ileż tam nazwisk wielkiego formatu! Ze 200?! Ile świetnych projektów, ile przyjaźni, znajomości na lata! I wszystkie pamiętamy! Fantastyczna wartość dodana. ŁAŁ!

Czekając więc na 15 maja – sobotę (czyli dzień stworzenia grupy na fejsbuku pana Cukrogórskiego za: prof.J.Hartmann) polecam Państwu podrążenie własnej pamięci i odkurzenie dawno niedotykanych superbelferskich strun. Może zagra wam w duszy jakaś fajniejsza w wymowie piosenka Starszych Panów? A może Młynarski w Was zaśpiewa „Róbmy swoje”? A może wybrzmi „Highway to Hell” – bo w końcu min. Czarnek to nie w kij dmuchał…

Tymczasem jadę do pracy. Przez edu-kałużę…

Jacek Ścibor – nauczyciel informatyki w Szkole Podstawowej w Chrząstawie Wielkiej k. Wrocławia, popularyzator zastosowania nowoczesnych technologii w nauczaniu, założyciel i administrator społeczności sieciowej Superbelfrzy RP, wyróżniony tytułem „Przyjaciel Szkoły 2018” przez Kapitułę konkursu Nauczyciel Roku GN, wyróżniony umieszczeniem na „Liście 100” Szerokiego Porozumienia na Rzecz Umiejętności Cyfrowych w 2017r., red naczelny „IT w edukacji” (2013-2016), autor artykułów na łamach blogów, czasopism i portali edukacyjnych (edunews.plsuperbelfrzy.edu.pl, Meritum, IT w edukacji), prelegent i współorganizator merytoryczny konferencji edukacyjnych, m.in. EduMoc Online, Inspir@cje, Inspir@cje Wczesnoszkolne. Wieloletni pracownik Zakładu Dydaktyki Ogólnej Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku.

W stronę krytycznego myślenia – schematy widocznego myślenia

Zdjęcie autorstwa Startup Stock Photos z PexelsW ramach projektowania działań związanych z nauczaniem hybrydowym warto wziąć pod uwagę kompetencje związane z kształtowaniem krytycznego myślenia. O samym krytycznym myśleniu w edukacji mówi się wiele, istnieje też szereg różnego rodzaju programów i metod nauczania, wspierających krytyczne myślenie, takich jak: filozoficzne docieka nie, inquiry-based learning, czy problem-based learning. My chcemy zaproponować zastosowanie tak zwanych rutyn widocznego myślenia lub rutyn myślowych.

Czytaj dalej

Skip to content