Wakacyjne sposoby na nudę

 

Wakacje to zazwyczaj dla wielu z nas czas odpoczynku. Czas długo wyczekiwany. Niekiedy na długo przed wakacjami planujemy już co, gdzie, z kim, kiedy. Często bywa i tak, że nasze wyjazdy krótsze, bądź te nieco dłuższe, to swego rodzaju last minute. Wyjeżdżamy, przyjeżdżamy, odwiedzamy. Jedno jest pewne- wakacje to taki czas,  który chcielibyśmy spędzić wspólnie, bez pośpiechu, z osobami nam bliskimi. Często tym spotkaniom towarzyszą podróże, a na plaży czy kurorcie nie zawsze świeci słońce. Poza tym wakacje to taki szczególny czas, kiedy można pozwolić dzieciom na późniejsze pójście spać. A wtedy można wspólnie zagrać w grę, nie tylko planszową.  I co wtedy zrobić, kiedy słyszymy od naszych najmłodszych nudzi mi się/ daleko jeszcze? By uprzyjemnić ten czas i nie mieć złych wspomnień ze wspólnego bycia razem, proponujemy kilka zabaw, do których można włączyć całe rodziny. A nic tak nie buduje relacji jak  wspólne zabawy, gry.  

Czytaj dalej

10 urodziny Grupy Superbelfrzy

Szanowni Państwo, 15 maja 2011 roku powstała grupa Superbelfrzy RP,  zatem lada chwila otwieramy szampana, obchodzimy bowiem 10 urodziny! Świętujcie razem z nami! Będzie nam bardzo miło gościć w Waszych domach już w najbliższą sobotę. Wiele osób należało do tej społeczności, a wiele nadal jest jej członkami. Nie zapominamy także o naszej Koleżance Wiesi Kopf: Wiesiu, na zawsze pozostaniesz w naszych sercach i najmilszych wspomnieniach!

Z okazji okrągłych urodzin jako członkowie Superbelfrów chcielibyśmy Państwu powiedzieć czym dla nas jest ta konektywistyczna społeczność. Miłego oglądania!

Dziękujemy Wam za wszelkie słowa wsparcia, dowody sympatii, spotkania online oraz na konferencjach. Inspirujmy się nawzajem! Mamy nadzieję, że do szybkiego zobaczenia bez udziału monitorów.

Czas na działanie. Od teorii do praktyki w czasach pandemii.

Czas pandemii, a tym samym i  edukacji zdalnej to niewątpliwie trudny czas. Trudny pod wieloma względami. Jednym z nich jest brak bezpośrednich relacji.  Dotyczy to zarówno uczniów, jak i nas dorosłych. Zamknięcie szkół nie sprzyja spotkaniom, wymianom myśli, wspólnym rozmowom lub po prostu bycia razem w ciszy Ona też w naszych relacjach z innymi jest ważna i bardzo nam potrzebna. 

Czytaj dalej

Story po polsku, czyli Historie o edukacji jakie opowiedzieli mi Superbelfrzy

Zapewne zgodzicie się , że bez względu na to, jaki zawód wykonujemy, każdy z nas potrzebuje wsparcia, motywacji, co więcej-inspiracji i celowości działania. Jednym słowy- przysłowiowego kopa.

Zatem z wielką przyjemnością prezentujemy Wam efekt końcowy projektu „Historie jakie opowiedzieli mi Superbelfrzy”.  Tak, tak-„prezentujemy” , bo na zaproszenie Ewy Drobek- pomysłodawczyni całego projektu odpowiedzieli Ewa Szymkowiak, Stanisław Czachorowski, Barbara Halska, Krzysztof Chojecki, Artur Sierawski, Marta Florkiewicz-Borkowska, Jolanta Okuniewska, Ewa Kempska, Vitia Bartošová Hoffman, Sylwia Zawrot, Ewa Drobek ( pomysłodawczyni projektu), Ewa Przybysz-Gardyza.

Czytaj dalej

Czego (nie)nauczyła mnie szkoła

Co jakiś czas krąży w mediach społecznościowych animacja dotycząca urodzonych lat  60,70 i 80-tych. Wynika z niej, że osoby urodzone i chodzące w tamtych czasach do szkoły, mimo braku wparcia psychologów, pedagogów „wyszli na ludzi”, a brak wiedzy na temat tego co to jest dysleksja, w niczym nie przeszkadzał. A jednak udało się przeżyć. Cóż…

Nie tak dawno, Marcin Zaród w 80 podcaście EduGadki poruszył  temat edukacji nas dorosłych-także urodzonych w tamtych latach. Także ostatnio  prof. Stanisław Czachorowski   blogu na swoim blogu porusza ten temat. Autor pisze o tym, gdzie nauczył się najważniejszych rzeczy w swoim życiu.  I to stało się początkiem mojego głębszego myślenia i zastanowienia się nad tym- czy tego co najważniejsze dla mnie, (nie) nauczyła mnie szkoła? Czego sama, będąc nauczycielem (nie) uczę moich uczniów.

foto pochodzi z pixabay.com

Czytaj dalej

Dzień Kropki

Kiedy wpiszemy w przeglądarkę internetową hasło: Dzień Kropki, pojawi się mnóstwo artykułów, pomysłów na ten dzień. Dla mnie tak naprawdę Dzień ten ustanowiono po to, by na chwilę zatrzymać się i zwrócić moją uwagę jak wiele talentów drzemie w moich uczniach, wreszcie w nas-dorosłych. Często jednak o tym zapominamy, więc może International Dot Day jest właśnie dla nas, pędzących, zapominających często o tym co tak naprawdę w naszym życiu ważne. Człowiek znających swoją wartość, rozwijający swoje pasje i zamiłowania to człowiek spełniony. A człowiek spełniony to człowiek szczęśliwy. Czyż nie wpływa to na nasze relacje z innymi ludźmi? Na nasze podejście do życia, do pracy, nauki…i można by tu wymieniać jeszcze wiele.

Czytaj dalej

Konkursy recytatorskie w szkole

Dzień Edukacji Narodowej- wiersz. Wigilia-wiersz lub inscenizacja. Dzień Babci i Dziadka- wiersz. Dzień Matki i Ojca -wiersz. Rocznica Uchwalenia Konstytucji 3 Maja-wiersz, a może proza? I tak od września do czerwca. Po drodze jeszcze inne uroczystości, lekcje, na których uczeń ma nauczyć się na pamięć wiersza lub fragmentu prozy. Jak się za to zabrać? I od czego zacząć?

Czytaj dalej

RAZEM (można więcej)

Mazowsze i Podhale łączą siły! Dlaczego? Bo chcemy działać razem. Razem z uczniami, razem z rodzicami, razem z nauczycielami. 

Pracę nad programem rozpoczęłyśmy od analizy podstawy programowej oraz szczegółowego przeglądu wielu innych programów nauczania (nie tylko edukacji wczesnoszkolnej). Sięgnęłyśmy po aktualną literaturę przedmiotu, zarówno tę dotyczącą szeroko postrzeganej edukacji, jak i odnoszącą się do samego konstruowania programów. Spędziłyśmy wiele godzin na dyskusjach, w trakcie których rozmawiałyśmy o tym, co chcemy osiągnąć poprzez nasz program, w jaki sposób działać i która teoria dydaktyki jest nam bliższa. Dzięki temu dużo dokładniej niż do tej pory poznałyśmy treść literatury pedagogicznej i rozporządzeń regulujących pracę dydaktyczno-wychowawczą, a także  zrozumiałyśmy, jak my same postrzegamy edukację i jak chcemy pracować z uczniami.

Czytaj dalej

Zajęcia bez książek?

Sezon dla przedstawicieli handlowych z poszczególnych wydawnictw uważam za rozpoczęty. Pierwsza oferta-katalog podręczników i materiałów ćwiczeniowych na rok szkolny 2020/2021 (jak to możliwe, że już ten rok ?) otrzymałam w prezencie grzecznie przy tym informując, że wszystkie gwiazdy na niebie wskazują na to, iż nie wybiorę żadnego zestawu ani z tego wydawnictwa, ani od konkurencji. Dlaczego? Otóż od września 2019 roku pracując w oddziale przedszkolnym nie korzystam z żadnego pakietu książek i chcę nadal kontynuować tę zasadę w klasie I. Przedstawiciel handlowy zapytał „Czy da się realizować podstawę programową bez książek”. Oczywiście-odpowiedziałam.

Podział grupy ze względu na wiek w polskiej szkole. Czy to konieczne?

Wiele już powiedziano o reformie systemu edukacji. Wiele słów jeszcze padnie. Każdy z nas pewnie ma jakąś idealną wizję systemu. W wielu wypowiedziach słyszy się głosy o szkolnictwie w krajach skandynawskich, powołując się przy tym na badania, bezpośrednie obserwacje osób ( w tym nauczycieli), którzy byli  i widzieli wszystko od kuchni. A jeśli tak jak ja-nikt  nie widział, to może choćby przeczytać. Pisze o tym choćby Timothy D. Walker w książce „Fińskie dzieci uczą się najlepiej”. Świetną pozycją jest też „100 fińskich innowacji społecznych” pod redakcją Ilkka Taipale.

Czytaj dalej

Kilka słów o nauce czytania

Pixabay

Istnieje wiele metod czytania. Każda z nich ma swoich zwolenników, jak i przeciwników. O nauce czytania w klasach młodszych, piszę z perspektywy nauczyciela praktyka. Przez wiele lat uczyłam metodą analityczno-syntetyczną, w tłumaczeniu na język polski: poprzez głoskowanie. Obecnie spośród metod czytania najbliższa jest mi metoda symultaniczno- sekwencyjna, czyli metoda sylabowa. Nie twierdzę, że jest ona idealna, bo każdą metodę należy dostosować do konkretnego dziecka i jego potrzeb. Czytaj dalej

Skip to content